PENDEKATAN DAKWAH JABATAN HAL EHWAL AGAMA ISLAM NEGERI SABAH (JHEAINS) TERHADAP BANDUAN DI PENJARA SANDAKAN

  • Saifulazry Mokhtar Universiti Malaysia Sabah
  • Kasoma Thia Sekolah Kebangsaan Kebagu
  • Habibah Artini Ramlie Universiti Malaysia Sabah
Keywords: strategi dakwah, pendekatan dakwah, penjara, jabatan agama

Abstract

Jabatan Hal Ehwal Agama Islam Negeri Sabah (JHEAINS) merupakan sebuah agensi jabatan negeri yang ditubuhkan di bawah Jabatan Ketua Menteri Sabah. Penubuhannya adalah selari dengan penyebaran risalah dakwah Islamiah terhadap seluruh lapisan masyarakat termasuk banduan di Penjara Sandakan, Sabah. Namun, pelaksanaan dakwah kepada banduan di Penjara Sandakan memerlukan strategi kerohanian yang sesuai dengan latar belakang mereka. Oleh itu, objektif kajian ini adalah untuk mengenal pasti strategi pelaksanaan dakwah JHEAINS dan menilai pendekatan dakwah di Penjara Sandakan. Melalui kajian tinjauan, pengkaji turut menemu bual pihak JHEAINS dan pihak penjara bagi mendapatkan cadangan dan pandangan yang bernas dalam menjayakan dakwah Islamiah dalam kalangan banduan khususnya di peringkat Halaqah. Pengumpulan data dilakukan melalui kaedah temu bual berstruktur dan seterusnya di analisis dengan menggunakan pendekatan analisis deskriptif. Hasil kajian ini menunjukkan bahawa pendekatan dakwah yang digunakan oleh JHEAINS dan pihak Penjara Sandakan untuk mendidik dan mentarbiah banduan ialah Dacwah bi al-Nafs, Dacwah Fardiyyah, Dacwah bi al-Ḥāl dan Dacwah al-cĀm. Strategi pelaksanaan dakwah yang dijalankan oleh JHEAINS terhadap banduan penjara ini memberi implikasi yang besar khususnya kepada pegawai penjara dan para pendakwah dalam menyebarkan dakwah Islamiah dalam kalangan banduan multietnik.

Author Biographies

Saifulazry Mokhtar, Universiti Malaysia Sabah

Pusat Penataran Ilmu Dan Bahasa, Universiti Malaysia Sabah

Kasoma Thia, Sekolah Kebangsaan Kebagu

Sekolah Kebangsaan Kebagu, Kota Kinabalu

Habibah Artini Ramlie, Universiti Malaysia Sabah

Pusat Penataran Ilmu Dan Bahasa, Universiti Malaysia Sabah

References

Al-Quran.

al-Alūrī, Adam Abdullah. 1989. Tārīkh al-Dacwah al-Islāmiyyah bayna al-Ams ilā al-Yaum. Al-Qāhirah: Maktabah Wahbah. Muka surat 17.

Shalabi, Racuf. 1982. Shikulugiyah al-Rā’ī wa al-Dacwah. Kuwait : Dār al-Qalam. Halaman 49.

Ab. Aziz Mohd Zin. 1997. Pengantar Dakwah Islamiah. Kuala Lumpur : Penerbit Universiti Malaya. Halaman 76.

Ab. Aziz Mohd Zin. 1991. Syahadah Ibadah Asabiah Dakwah. Petaling Jaya : Tempo Publishing. Halaman 103.

Roslan bin Mohamed. 2002. Dakwah Non Muslim: Satu Introspeksi Ringkas. dalam Jurnal YADIM. bil. 3, Jun 2002. h. 121. Kuala Lumpur : YADIM.

Wiseman, D.C. 1999. Research Strategies for Education. Belmont, CA : Wadsworth Publishing Company.

Ary,D, Jacobs.L.C. dan Razavieh,A. 2002. Introduction to Research in Education. 6th. USA : Wadsworth/ Thomson Learning.

Azizi Hj. Yahaya, Shahrin Hashim, Jamaludin Ramli, Yusof Bron dan Abdul Rahim Hamdan. 2007. Menguasai Penyelidikan dalam Pendidikan. Kuala Lumpur : PTS Profesional Publishing Sdn. Bhd.

Mc Millan, J.H. and Schumachers,S. 2006. Research in Education : Evidence –Based Inquiry. Bolton : Pearson Education.

Abdul Ghafar Haji Don dan Zulkiple Abd. Ghani. 2009. Dakwah Kepada Non-Muslim Di Malaysia : Konsep, Metode dan Pengalaman. Bangi : Jabatan Pengajian Dakwah dan Kepimpinan, Fakulti Pengajian Islam, UKM.

Sulaiman Ibrahim, Othman Hj. Talib dan Anuar Puteh. 2002. Dakwah Kepada Masyarakat Muslim di Malaysia. UKM : Jabatan Pengajian Dakwah dan Kepimpinan.

Mohamad Zulkifli Abdul Ghani, Nora Ahmad@Aziz, Abdul Ghafar Don dan Adawiyah Ismail. 2013. Faktor Penulisan Ilmu Dakwah Dalam Islam. Jurnal al-Hikmah, 5 : 3-17.

Ab. Aziz Mohd Zin, Nor Raudah Hj. Siren, Yusmini Md Yusoff, Faridah Mohd Sairi dan Mohd Anwarulhaq Sulaiman. 2006. Dakwah Islam di Malaysia. Kuala Lumpur : Penerbit Universiti Malaya.

Creswell, J. W. 1994. Qualitative Inquiry and Research Design: Choosing Among Five Tradition. Thousand Oaks: Sage Publications.

Taylor, S. J. & Bogdan, R. 1984. Introduction to Qualitative Research Methods : The Search for Meaning. Ed.2. New York: John Wiley and Sons.

Abdul Mua’ti @ Zamri Ahmad. 2001. Santun Komunikasi. Kuala Lumpur : Dewan Bahasa dan Pustaka. Halaman 4.

Syed Muhammad Naquib al-Attas. 2001. Risalah untuk Kaum Muslim. Kuala Lumpur: Institut Antarabangsa Pemikiran dan Tamadun Islam (ISTAC). Halaman 29.

Ab. Aziz Mohd Zin. 2005. Metodologi Dakwah. Cet. ke-3.Kuala Lumpur : Penerbit Universiti Malaya. Halaman 8.

Shalabi, Racuf. T.th. al-Dacwah al-Islāmiyyah fī cAhdiha al-Makki. Qāhirah: Majma’ al-Buḥūth. Halaman 342.

Saifulazry Mokhtar. 2008. Analisis Prinsip dan Model Komunikasi Berdasarkan Ayat-Ayat al-Qur’an. Disertasi. Universiti Kebangsaan Malaysia : Fakulti Pengajian Islam. Halaman 37.

Mohd. Nazri Zainuddin. 2005. 1001 Feqh Nasihah. Johor Bahru : Jahabersa. Halaman 259-262.

Mustafa Haji Daud. 1995. Budi Bahasa dalam Tamadun Islam. Kuala Lumpur : Dewan Bahasa dan Pustaka. Halaman 170-171.

Yakan, Fathī. 1970. Kaifa Nadcu ilā al-Islām. Bayrūt : Dār al-Ḥadīth. Halaman 21.

Zaydan, Abd. Karim. 2000. Uṣūl al-Dacwah. Bayrūt : Muassasah al-Risālah. Halaman 413.

Munir Muhammad al-Ghadban. T.th. Manhaj Haraki li Sirah. Terj. Taib Azamudin Mohd Taib. Kedah : Pustaka Darussalam Sdn. Bhd. Halaman 32.

Lewis, P.V. 1975. Organizational Communication : The Essence of Effective Management. Columbus : OH Grid. Page 151.

Knaap, M. 1972. Non Verbal Communication in Human Interactions. New York : Holt, Rinehart dan Winston. Page 107-119.

Published
2020-01-01
How to Cite
Mokhtar, S., Thia, K., & Ramlie, H. A. (2020). PENDEKATAN DAKWAH JABATAN HAL EHWAL AGAMA ISLAM NEGERI SABAH (JHEAINS) TERHADAP BANDUAN DI PENJARA SANDAKAN. Al-Hikmah, 11(2), 68-87. Retrieved from http://spaj.ukm.my/jalhikmah/index.php/jalhikmah/article/view/370